สารพิษแม่น้ำโขงพ่นพิษหนัก! กระทบชาวบ้านริมฝั่ง 6 อำเภอ จ.หนองคาย

สารพิษแม่น้ำโขงพ่นพิษหนัก! กระทบชาวบ้านริมฝั่ง 6 อำเภอ จ.หนองคาย พบปลาเป็นตุ่มแผล - ชาวบ้านมีสารพิษในร่างกาย
(17 พ.ย. 69) สถานการณ์สารพิษในแม่น้ำโขงได้ส่งผลกระทบเป็นวงกว้างต่อวิถีชีวิตของชาวบ้านริมฝั่งแม่น้ำโขงทั้ง 6 อำเภอ ของจังหวัดหนองคาย ได้แก่ อ.สังคม อ.ศรีเชียงใหม่ อ.ท่าบ่อ อ.เมืองหนองคาย อ.โพนพิสัย และ อ.รัตนวาปี โดยเฉพาะกลุ่มชาวบ้านที่ประกอบอาชีพประมงจับปลาในแม่น้ำโขงซึ่งได้รับความเดือดร้อนอย่างหนัก เช่นเดียวกับชาวบ้าน บ้านหาดทรายทอง ต.หาดคำ อ.เมืองหนองคาย ที่แต่เดิมมีเรือออกหาปลาเกือบ 30 ลำ ปัจจุบันต้องหยุดออกเรือและหันไปประกอบอาชีพอื่นเกือบทั้งหมด เหลือเรือที่ยังออกหาปลาอยู่เพียง 3–4 ลำ เท่านั้น เนื่องจากจับปลาได้น้อยไม่คุ้มค่าน้ำมัน อีกทั้งปลายังขายได้ยาก แม้แต่คนในหมู่บ้านก็ไม่กล้าซื้อบริโภคเพราะหวาดกลัวสารพิษ ประกอบกับน้ำในแม่น้ำโขงกลับมาขุ่นข้นอีกรอบ ทั้งที่ตามปกติในช่วงนี้ของปีน้ำโขงควรจะมีสีใสแล้ว ทำให้ชาวบ้านเกิดความหวาดกลัวมากยิ่งขึ้น
นายอนุสรณ์ ทองเพชร อายุ 53 ปี ชาวประมงบ้านหาดทรายทอง ต.หาดคำ อ.เมืองหนองคาย จ.หนองคาย ซึ่งสืบทอดอาชีพจับปลาในแม่น้ำโขงต่อจากบรรพบุรุษมานานกว่า 40 ปี เปิดเผยว่า ตนเห็นความเปลี่ยนแปลงทางสิ่งแวดล้อมของแม่น้ำโขงมาโดยตลอด จากเดิมที่เคยจับปลาได้จำนวนมาก แต่ภายหลังมีการสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำโขงปริมาณปลาก็ลดน้อยลง ยิ่งเมื่อมีข่าวเรื่องสารพิษในแม่น้ำโขงประกอบกับน้ำโขงกลับมาขุ่นข้นตั้งแต่สัปดาห์ที่ผ่านมา ทำให้แทบจับปลาไม่ได้เลย
นายอนุสรณ์ กล่าวต่อว่า ก่อนหน้าที่น้ำโขงจะกลับมาขุ่นในช่วงที่น้ำยังใส ตนยังพอจับปลาได้คุ้มค่าน้ำมันเรือและขายได้วันละ 100–200 บาท แต่ปัจจุบันราคาน้ำมันแพงและการออกเรือแต่ละรอบต้องใช้น้ำมันไม่ต่ำกว่า 1 ลิตร เมื่อออกเรือไปหนึ่งรอบแทบไม่รู้ว่าจะขายปลาได้ถึง 50 บาท หรือไม่ ซึ่งไม่พอค่าน้ำมันด้วยซ้ำ หากเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันเมื่อหลายปีก่อนที่ออกเรือหนึ่งรอบสามารถจับปลาขนาดกลางได้ไม่ต่ำกว่า 10 กิโลกรัม นอกจากนี้ ข่าวสารพิษยังทำให้ปลาที่จับได้ขายไม่ออก จากเดิมที่เคยมีแม่ค้ามารับซื้อถึงที่ ปัจจุบันแม้แต่ชาวบ้านในหมู่บ้านก็ไม่มีใครกล้าซื้อ ต้องนำมากินเองในครัวเรือน ส่งผลให้ชาวประมงในหมู่บ้านที่มีเรือเกือบ 30 ลำต้องจอดเรือทิ้งไว้ เหลือออกหาปลาเพียง 3–4 ลำเท่านั้น
สำหรับผลกระทบด้านสุขภาพและสัตว์น้ำ นายอนุสรณ์ ระบุว่า เมื่อชาวบ้านลงไปในแม่น้ำโขงจะมีอาการ แสบคัน และเป็นตุ่มตามง่ามมือง่ามเท้า จนแทบไม่มีใครกล้าลงน้ำ โดยเวลาตนจำเป็นต้องลงน้ำจะต้องสวม รองเท้าบู๊ต ป้องกันไว้เสมอ ขณะที่ปลาที่จับได้ในปีนี้มีความผิดปกติชัดเจน โดยเฉพาะปลาหนัง เช่น ปลาแข้ และ ปลาคัง จะพบเป็นตุ่มหรือเป็นแผลตามลำตัวและตามครีบ ส่วนปลาเกล็ดอย่าง ปลาตะเพียน จะพบตุ่มแดง ๆ ใต้เกล็ดแต่ไม่มากเท่าปลาหนัง ซึ่งพบมากขึ้นในปีนี้ทั้งปลาขนาดเล็กและขนาดใหญ่ หากจับได้ปลาตัวใหญ่ที่เป็นตุ่มแผลชาวบ้านก็จะไม่กล้านำไปกินและต้องปล่อยกลับลงแม่น้ำโขง ที่ผ่านมามีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องนำตัวอย่างปลาไปตรวจสอบแล้ว ส่วนชาวบ้านเองเมื่อเร็ว ๆ นี้ก็มีหน่วยงานเข้ามาตรวจสุขภาพ ซึ่ง พบว่ามีคนที่มีสารพิษในร่างกาย ขณะที่บางรายยังอยู่ระหว่างรอผลตรวจ
ทั้งนี้ เพื่อความอยู่รอด ชาวประมงริมฝั่งแม่น้ำโขงเกือบทั้งหมดจำเป็นต้องหันไปประกอบอาชีพอื่นเป็นการชั่วคราว โดยส่วนใหญ่เดินทางไปรับจ้างใช้แรงงานในตัวเมืองช่วงกลางวันแล้วค่อยกลับมาบ้านในตอนค่ำ นายอนุสรณ์ จึงเรียกร้องให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเร่งเข้ามาตรวจสอบคุณภาพน้ำในจุดที่ชาวบ้านอาศัยอยู่เพื่อให้ประชาชนทราบข้อเท็จจริง พร้อมให้ความรู้ในการปรับตัวและวิธีป้องกันตนเอง รวมถึงออกมาตรการเยียวยาช่วยเหลือชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบอย่างเร่งด่วน เนื่องจากชาวบ้านไม่มีอาชีพอื่นนอกจากการทำประมงเลี้ยงครอบครัว ต้องแบกรับภาระทั้งค่าน้ำมันแพง จับปลาไม่ได้ และปลาเป็นโรคจนขายไม่ออก




