นทท.แห่ซื้อสมุนไพรจากป่าลึกของชาวมานิ ที่ขายริมถนน เชื่อของดีจากป่าลึก

27 สิงหาคม 2566 ที่บริเวณพื้นที่รอยต่อระหว่างตรัง-สตูล ถนน ตรัง -สตูล ม.7 ต.ทุ่งหว้า อ.ทุ่งหว้า จ.สตูล ประชาชนที่สัญจรไปมาต่างแวะจอดรถเมื่อเห็น เห็นกลุ่มซาไก หรือชาวมานิได้นำสมุนไพรมานั่งขาย ตรงที่พักที่ทำด้วยเพิงไม้ง่ายๆ นำไม้ไผ่มาสานเป็นที่นั่ง นำใบไม้มามุงเป็นหลังคา เพื่อขายสมุนไพรที่ช่วยเรื่องความดัน ชูกำลัง เลือดลมไหลเวียน แก้เคล็ดขัดยอก มีสมุนไพรแก้ปวดฟัน และ พืชแก้พิษงูพิษตะขาบ ที่ชาวมานิหามาจากในป่าที่อุดมสมบูรณ์นั่นเอง พบว่ามีประชาชนที่สัญจรไปมาต่างแวะกันมาอุดหนุนตลอด เพราะต่างรู้กันว่าพืชสมุนไพรที่ชาวเผ่ามานิ นำมาขายนั้นใช้ดีจริง

สอบถามนางจิ้น หนึ่งในชาวมานิ ลงมาขายของที่นี่ทุกวันถ้าฝนไม่ตกหนักจะลงมาตอนเช้าและจะกลับขึ้นช่วงบ่ายมาขายสมุนไพร ถ้านอนจะนอนที่ทับด้านบน มีกันหมดทั้งหมด 30-40 คน มีอยู่ที่ทับหรือที่พักด้านบนด้วย ลงมาเพียงบางส่วน และหนึ่งในผู้ที่แวะซื้อจะมาอุดหนุนชาวมานิเป็นประจำก็จะรู้ว่าหากให้เงิน 100 บาท เขาก็จะแบ่งกันทุกคนโดยแบ่งเท่าๆกันหรือเอาเงินไปซื้อของแล้วนำมาแบ่งเท่าๆกัน นี่คือความเป็นอยู่ของเขา

ด้านพี่ตุ้ม นายมนชัย ชิตชลธาร ชาวบ้านที่อยู่แถวนั้น ก็ได้นำลองกองมาให้ บอกว่า ชาวมานินี้มีบัตรประชาชนและสวัสดิการแล้ว แต่ในส่วนของ รพ.ส่วนใหญ่ชาวมานิจะไม่เข้ารพ. ซึ่งในทับหรือที่พักจะมีชาวมานิประมาณ 30 คน ผู้ชายจะเข้าป่าไปหาของ ส่วนผู้หญิงจะมานั่งขายของ เมื่อขายได้แล้วจะนำไปซื้อของกินหรือข้าวสาร และนำมาแบ่งกัน เพื่อเอาของกินกลับทับหรือที่พักนั่นเอง

ซึ่งระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร แต่เป็นเส้นทางลาดสูงชัน เข้าไปในป่า ถ้าฝนตกหนักก็ออกมาไม่ได้ เด่วนี้มีประชาชนที่ผ่านไปมาเมื่อรู้จุดว่าชาวซาไกอยู่ตรงก็จะนำเสื้อผ้ามามอบให้ หรือสิ่งของมามอบให้ และเขาก็จะแบ่งทันทีเช่นกัน แต่หากเป็นเสื้อสีขาวชาวมานิไม่นิยมเพราะว่าสกปรกง่าย

และนี่คือความน่ารักและความใสซื่อ ในวิถีการเป็นอยู่ที่มุ่งเพื่อประทังชีวิตไม่มีอะไรซับซ้อนของชาว

กลุ่มมานินั่นเองที่ หากใครที่อยากจะมาช่วยอุดหนุนของหรือนำสิ่งของมามอบให้ก็ตรงจุดนี้ได้เลย แต่หากฝนตกหนักเขาจะไม่ลงเพราะเส้นทางลำบาก