จับตาผลลัพธ์-ฉากทัศน์ หลังครบกำหนด 'พักหายใจ 2 สัปดาห์' ระหว่าง 'สหรัฐฯ-อิหร่าน'

ข้อตกลงหยุดยิงสองสัปดาห์ระหว่าง 'สหรัฐฯและอิหร่าน' ถือเป็นการซื้อเวลาเพื่อเปิดพื้นที่ให้การทูตทำงาน โดย 'ปากีสถาน' เป็นเจ้าภาพการเจรจาที่กรุงอิสลามาบัด ในวันที่ 10 เมษายน 2569

ข้อตกลงนี้ทำให้สหรัฐฯ ระงับการโจมตี ขณะที่ อิหร่าน ยอมเปิดช่องแคบฮอร์มุซอีกครั้ง ส่งผลให้ราคาน้ำมันโลกปรับตัวลดลงทันที  

อย่างไรก็ตามความแตกต่างเชิงจุดยืนยังคงชัดเจน สหรัฐฯต้องการจำกัดโครงการนิวเคลียร์และขีปนาวุธของอิหร่าน ขณะที่อิหร่าน ยืนยันสิทธิ์ในการเสริมสมรรถนะยูเรเนียมและเรียกร้องให้ยกเลิกมาตรการคว่ำบาตรทั้งหมด 

นอกจากนี้ อิสราเอลยังคงโจมตีฮิซบุลเลาะห์ในเลบานอน ทำให้สถานการณ์ในภูมิภาคยังคงเปราะบาง  

ฉากทัศน์หลังครบกำหนดหยุดยิง 

1. การเจรจาประสบความสำเร็จ  

  - ทั้งสองฝ่ายบรรลุข้อตกลงระยะยาว เช่น การเปิดช่องแคบฮอร์มุซอย่างถาวร การผ่อนคลายมาตรการคว่ำบาตร และการกำหนดกรอบการตรวจสอบโครงการนิวเคลียร์  

  - ตลาดพลังงานโลกมีเสถียรภาพมากขึ้น ราคาน้ำมันปรับตัวลงต่อเนื่อง  

  - บทบาทของปากีสถานและจีนได้รับการยอมรับในฐานะผู้ไกล่เกลี่ยสำคัญ  

2. การเจรจาล้มเหลว  

  - สหรัฐฯ อาจกลับมาโจมตีอิหร่านอีกครั้ง โดยเฉพาะหากมองว่าการเปิดช่องแคบฮอร์มุซถูกใช้เป็น “กลยุทธ์ซื้อเวลา”  

  - ราคาน้ำมันพุ่งสูงขึ้นทันที ตลาดโลกเข้าสู่ภาวะผันผวน  

  - ความตึงเครียดในเลบานอนและภูมิภาคอาจขยายตัวเป็นการปะทะครั้งใหญ่  

3. การเจรจาหยุดชะงัก  

  - ทั้งสองฝ่ายอาจยืดเวลาหยุดยิงออกไปโดยไม่มีข้อตกลงถาวร  

  - ตลาดพลังงานยังคงผันผวน แต่ไม่รุนแรงเท่ากรณีล้มเหลว  

  - ความไม่แน่นอนทางการเมืองและการทหารยังคงอยู่ ทำให้ภูมิภาคเสี่ยงต่อการปะทะซ้ำ  

การหยุดยิงครั้งนี้เป็นเพียงการพักหายใจชั่วคราว แต่ผลลัพธ์หลังครบกำหนดจะเป็นตัวชี้ชะตาว่า ความขัดแย้งจะคลี่คลายไปสู่สันติภาพ หรือกลับเข้าสู่ความรุนแรงที่อาจกระทบทั้งภูมิภาคและเศรษฐกิจโลกต่อไป