อาลัยจิตอาสาสุรินทร์ ทำอาหารส่งแนวหน้าถึงวาระสุดท้าย
สุดอาลัย หนุ่มใหญ่จิตอาสาชาวสุรินทร์ ทำอาหารส่งแนวหน้าที่ชายแดนต่อเนื่องจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต
(13 ก.ย. 68) ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่ศาลาอเนกประสงค์ วัดหนองบัว อ.เมือง จ.สุรินทร์ นายศักดิ์สิทธิ์ สุภิษะ กรรมการสมาคมอัสดินทร์ พร้อมด้วยคณะกรรมการสมาคมอัสดินทร์ สมาคมอัสดินทร์ ชมรมผู้สื่อข่าวสุรินทร์นิวส์ ได้นำหรีด เพื่อแสดงความเสียใจกับครอบครัว “ต้นทอง” ที่สูญเสีย คุณเจตฎพรรน ต้นทอง อายุ 43 ปี จิตอาสา ช่วยเหลือ ทหารไทย เสียชีวิตขณะทำโรงครัวประกอบเลี้ยงทหารตลอดแนวชายแดน ไทย-กัมพูชา ด้าน จังหวัดสุรินทร์
คุณเจษฎาพรรน เป็นชาวจังหวัดสุรินทร์ที่มีธุระกิจอยู่ในตัวเมืองสุรินทร์ ตลอดระยะเวลาที่เกิดเหตุความไม่สงบตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชา ด้วยความรักชาติบ้านเมือง คุณเจษฎาพรรน เทียวเข้าเทียวออกชายแดน ด้าน อ.พนมดงรัก แทบจะทุกวัน เพื่อสนับสนุนอาหารและของใช้ให้แก่ทหารแนวหน้า โดยไม่เคยสนใจว่าใครจะเห็นไม่เห็น แต่คุณเจษฎาพรรน และทีมงานทุ่มเทเต็มที่ทั้งแรงกายแรงทรัพย์ เพื่อทหารแนวหน้า จนมาวันที่ 12 ก.ย.68 ขณะที่กำลังประกอบอาหารเพื่อส่งให้ทหารแนวหน้า คุณเจษฎาพรรน เกิดวูบล้มลง ทหารและทีมงานรีบเข้าไปช่วยและนำตัวส่ง รพ.พนมดงรัก แต่ในที่สุดก็ไม่สามารถยื้อชีวิตคุณเจษฎาพรรน ไว้ได้
ต่อมาผู้สื่อข่าวได้พูดคุยกับ นาง อรวรรณ ต้นทอง อายุ 40 ปี ภรรยาของ (ผู้เสียชีวิต)ได้เปิดใจกับผู้สื่อข่าวถึงเหตุการณ์สูญเสียคนรักไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ บรรยากาศเต็มไปด้วยความโศกเศร้าสุดอาลัย ทางครอบครัวและญาติพี่น้องและชาวบ้านที่เดินทางมางานศพ ได้รดน้ำศพเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะนำร่างของ คุณเจตฎพรรน ต้นทองบรรจุเข้าโลง และประกอบพิธีกรรมทางศาสนาต่อไป
นาง อรวรรณ ต้นทอง อายุ 40 ปี เล่าว่า วันเกิดเหตุ เมื่อวันที่ 12 ก.ย.68 ตนและครอบครัวรวมไปถึงลูกน้องได้เดินทางไปทำโรงทานประกอบอาหารเลี้ยงน้องๆทหารแนวชายแดนโซนปราสาทตาควาย วันนั้นกำลังเตรียมเครื่องเพื่อประกอบอาหารให้ทหาร ในระหว่างที่ไปเอาอุปกรณ์ประกอบอาหารอยู่ภายในโรงครัว สามีได้เกิดลื่นและล้มลง ตอนนั้นทางทหารและได้เข้าไปช่วยยก แต่ร่างกายไม่ได้สติ จึงได้มีแพทย์สนามเข้ามาช่วบเหลือปั๊มหัวใจ ก่อนที่จะส่งตัวไปโรงพยาบาลพนมดงรักเพื่อช่วยเหลือ ตอนที่ไปถึงโรงพยาบาล ชีพจรขึ้นมาแค่ 4% แพทย์จึงได้รีเฟอร์มาโรงพยาบาลสุรินทร์เพื่อช่วยเหลือ สุดท้ายหมอก็ช่วยอย่างสุดความสามารถ และสามีก็จากไปอย่างสงบ
สามีของตนเป็นร่าคนเริงเป็นทุกอย่างให้ครอบครัวและมักชอบให้กำลังใจลูกน้อง วันไหนที่สามีได้ไปช่วยทหารจะรู้สึกมีความสุข โดยเฉพาะไปทำโรงทานอาหาร และของสดให้ทหารตามแต่ละหน่วย เวลาแนวหน้าขาดเหลืออะไรให้แต่บอกจัดให้ได้หมดรวมไปถึงอุปกรณ์ต่างๆ วันสุดท้ายสามีร่าเริงมาก และพูดว่าจะต้องทำอาหารให้ทหารได้ทานทุกท่าน ก่อนสามีจะจากไป ตอนนั้นสามีได้เดินไปเอาขนมจีนมาให้ตนเองกินและพูดว่า “กินให้อิ่มเข้าไว้นะ” และสามีก็ไม่กลับมาอีกเลย และสามีได้พูดอีกว่า “กลิ่นของความดี มันจะหอมมาเองเมื่อถึงเวลา” ทุกอย่างที่ทำขอเป็นคนอยู่เบื้องหลังเบื้อง เป็นผู้ปิดทองหลังพระ
