แม่ทัพกุ้ง เสียงสั่น น้ำตาคลอ พูดถึงทหารปกป้องแผ่นดิน เจ็บ 166 เสียชีวิต 18

(2 ก.ย. 68) พล.ท.บุญสิน พาดกลาง แม่ทัพภาคที่ 2 ได้เดินทางมาบรรยายให้นักศึกษาคณะศิลปศาสตร์ มหาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์รับฟังโดยมีรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ให้การต้อนรับ โดยมีนักศึกษาเข้าร่วมจำนวนมาก ที่ห้อง 107 คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

พล.ท.บุญสิน ได้กล่าวถึงความรู้สึกในการบรรยายในวันนี้ว่า สิ่งที่เกิดขึ้นมีความซับซ้อน ละเอียดอ่อน ในการบริหารจัดการชายแดนในการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ และผนวกธรรมะเข้ามาร่วมกับยุทธศาสตร์ ให้มีความถูกต้องเที่ยงธรรม และภูมิใจมากจริงๆ เพราะทหารคือลูกหลานประชาชน มีพี่น้องเป็นทหาร อยากให้พวกเราลืมอดีตและอยู่กับปัจจุบัน เพราะบางอย่างไม่เหมือนเดิม

ในช่วงเวลานั้นไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มันต่างกันแล้ว ทำไมวันนี้ แม่ทัพกุ้งถึงเข้าตีเขมรเพราะอะไร มันมีทหารรุกล้ำดินแดนมาตั้งนานแล้ว ทั้งที่พี่กุ้งไปรับหน้าที่ โดยดินแดนเป็นฐานข้าศึกที่รุกล้ำเข้ามานานแล้ว เราทำหน้าที่อะไร ที่เป็นแม่ทัพ มันเหมือนเข้มแทงใจเรื่อยๆ แต่เราไม่ได้ตำหนิอดีต เพราะเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในอดีต อย่าไปพูดเอาดีใส่ตัว พี่กุ้งไม่เคยพูดและวันนี้มาพูด จะไม่ขอพาดพิงใครทั้งสิ้น แต่จะตอบคำถาม เพื่อความรักความสามัคคีของคนในชาติเป็นหลัก และตนยิ่งไม่ใช่เป็นคนเก่งอะไร แต่งานในหน้าที่เมื่อถึงเวลาต้องทำ เวลา 4 คืน 5 วันเราทำได้เท่านี้ และสิ่งที่ทำเราพร้อมแน่นอนต้องยอมรับความเสี่ยงต้องมีน้องๆ สูญเสีย พี่กุ้งไม่ชอบใช้เครื่องแบบอย่างอื่น ยกเว้น บังคับ และยกเว้น ชุดนี้ (ชุดทหาร) เพราะชุดนี้คือชุดที่น้องๆ เสียชีวิต (เงียบ สะเทือนใจ) มีน้องคนหนึ่งขาขาด แขน ตาสองข้าง (สะเทือนใจ) คือสิ่งเหล่านี้เพื่อที่จะสดุดีเขา คือใครไม่มานั่งใน (เสียงสั่น) ตำแหน่งพี่ที่ไม่รู้ 166 คนบาดเจ็บ เสียชีวิต 18 ท่าน แม่ทัพต้องไปเยี่ยมทุกคน ตนไม่เหนื่อยที่ต้องไปเยี่ยมพวกเขา เพราะสิ่งที่เขาทำเหนื่อยมากกว่าเรา อยากให้น้องๆ ลืมอดีตที่เกิดขึ้น และวันนี้ทหารเป็นอย่างไร เขาพูดอย่างเดียวว่าพวกผมอยากได้แผ่นดินคืน

พล.ท.บุญสิน กล่าวต่อว่า แม่ทัพใช้ชีวิตอยู่กับลูกน้องมาทั้งชีวิต จิตวิญญาณที่เกิดมาเพื่อสิ่งนี้ ตนอยู่โรงเรียนแม่ทัพมา 1 ปี และมีเหตุการณ์โชคดีได้ทำหน้าที่แม่ทัพ ตนเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ เพราะเหลือเวลา 1 ปี แล้วเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ คิดหรือไม่ ว่านี่คือบุญบารมีของพระสยามเทวาธิราชที่ให้คนไทยได้ทำบางอย่าง

พร้อมยอมรับอึดอัด และไม่ได้มาโน้มน้าวใดๆ ทั้งสิ้น อยากให้เราสามัคคีและทำอะไรเพื่อประเทศชาติ อย่าทะเลาะกัน และเอาคนดีมาบริหารประเทศ ไม่เช่นนั้นก็จะวนเวียนแบบเดิมๆ ตนไม่เล่นการเมืองแน่นอน นี่คือสัจจะลูกผู้ชาย ตอนนี้ตนหาที่ปฏิบัติธรรมไว้รอแล้ว และจะอยู่เช่นนี้ อยู่เป็นกลาง “เรารักธรรมศาสตร์ เพราะธรรมศาสตร์ รักประชาชน” ตนชอบคำนี้ เพื่อนตนเป็น ผบ.ทบ ยืนยัน หมดยุคหมดสมัยแล้ว แต่เราจะทำอย่างไร ให้คนมาบริหารเท่ สมาร์ต มาบริหารกระทรวง ทบวง กรม เราจะคัดคนเหล่านี้อย่างไร ขึ้นอยู่กับเราในการเลือกคนเหล่านี้

น้องๆทุกวันนี้ อยากให้เปิดกว้างและรับฟังหลายๆอย่าฟังคนเดียวและก็เชื่อ แม้กระทั่งตนเองก็อย่าพึ่งเชื่อ ให้ดูที่ผ่านมาพี่น้องคนไทยก็ไม่เชื่อแม่ทัพกุ้ง แต่ต้องทำให้เห็น โดยพาลูกน้องไปเอาแผ่นดินคืนอยู่กับลูกน้องก็เห็นเองว่าเราไม่ได้รังเกียจเขา สิ่งที่เขามาต้อนรับตนวันนี้ ป้าบางนั่งรถไฟมา มากอดและร้องไห้ เพราะอะไร ตนไม่ได้ไปโน้มน้าวอะไร มาวันนี้ ตนไม่ได้เตรียมอะไรมา มาคุยกับน้องๆ มาถามกัน แต่ถามแล้วเหน็บแนมอย่างมาถาม เพราะไม่อยากมีศัตรู มีศัตรูกับเขมร ก็พอแล้ว