ชาวบ้านบุรีรัมย์ผิดหวังเงินเยียวยาชายแดนยังไม่เข้า

(2 ต.ค. 68) ผู้สื่อข่าวรายงานว่าหลังจากรัฐบาลได้ประกาศจะจ่ายเงินเยียวยาให้กับผู้ประสบภัยจากเหตุปะทะกันระหว่างทหารไทยกับทหารกัมพูชา จนต้องมีการอพยพไปอยู่ในที่ปลอดภัย 

ซึ่งส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อประชาชนใน 7 จังหวัดชายแดน ได้แก่ อุบลราชธานี ศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์ สระแก้ว จันทบุรี และตราด ทำให้มีครัวเรือนได้รับผลกระทบกว่า 315,476 ครัวเรือน มีผู้เสียชีวิต 22 ราย และบาดเจ็บ 40 ราย รวมถึงสร้างความเสียหายแก่ทรัพย์สิน ที่อยู่อาศัย พื้นที่เกษตรกรรม และสาธารณประโยชน์เป็นจำนวนมาก

เพื่อบรรเทาความเดือดร้อน กระทรวงมหาดไทยโดยกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย (ปภ.) ได้จัดทำหลักเกณฑ์การจ่ายเงินช่วยเหลือผู้ประสบภัย และคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติงบประมาณจากงบกลาง จำนวน 1,515,967,000 บาท เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2568

ผู้ที่มีสิทธิได้รับเงินช่วยเหลือ จะต้องเป็นผู้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ประกาศเป็นเขตให้ความช่วยเหลือ และได้อพยพไปยังศูนย์พักพิงชั่วคราวหรือพื้นที่ปลอดภัย มีอัตราการจ่ายเงินช่วยเหลือ ครัวเรือนที่อพยพเกิน 8 วันขึ้นไป จะได้รับเงินช่วยเหลือ 5,000 บาท และครัวเรือนที่อพยพไม่เกิน 7 วัน จะได้รับเงินช่วยเหลือ 2,000 บาท โดยธนาคารออมสินจะโอนเงินที่ลงทะเบียนเข้าบัญชีพร้อมเพย์ที่ผูกกับบัญชีธนาคารไว้

ข้อมูลของจังหวัดบุรีรัมย์ พบว่าอำเภอบ้านกรวด และอำเภอละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์ มีประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากการสู้รบไทย-กัมพูชา 9 ตำบล กว่า 19,000 ครัวเรือน ซึ่งจะได้รับเงินเยียวยาครอบครัวละ 2,000-5,000 บาทนั้น

ล่าสุดชาวบ้านที่มีสิทธิ์จะได้รับเงินเยียวยา ต่างนำสมุดบัญชีธนาคาร ไปปรับที่ตู้ ATM ของธนาคารออมสินกันเป็นจำนวนมาก เพราะหวังจะได้รับเงินเอาไปใช้จ่ายภายในครอบครัว แต่ต้องผิดหวังเพราะเงินยังไม่เข้า

นายอดิศักดิ์ อายุ 53 ปี พ่อค้าขายแตงโม ชาว อ. บ้านกรวด บอกว่าตอนนี้เงินยังไม่ออก ต้องรอลุ้นว่าจะออกมาวันไหนแต่ก็มีความหวังที่จะได้ ส่วนตัวจะเอาเงินไปลงทุนต่อ เพราะตอนนั้นไม่ได้ขายของทำทุนหมด

ขณะที่นางสมบัติ อายุ 45 ปี ชาวบ้านอีกราย ตอนนี้ทำตามขั้นตอนที่ทางการบอกมาทั้งหมดแล้ว รอแต่เงินที่จะออกมา ตนอพยพ 15 วันตามเกณฑ์แล้วจะได้เงิน 5,000 บาท หากได้มาจะเอาเงินไปซื้อของใช้ภายในครัวเรือน และส่วนหนึ่งจะเอาไว้เติมน้ำมันรถไว้เพื่อเตรียมพร้อมหากเกิดเหตุการณ์ขึ้นอีก ยอมรับอยู่ด้วยความลำบากทำงานไม่ได้ ออกไปไร่นาก็ระแวงไปหมด อีกมุมหนึ่งก็อยากให้แม่ทัพ จัดการให้เด็ดขาดไป