วันเด็กปีนี้ "หนูอยากให้ที่บ้านมีอาหารกินอย่างพอเพียง" เด็กชาย 14 ขอของขวัญวันเด็กจากครู

(14 ม.ค.67) “หนูอยากให้ที่บ้านมีอาหารกินอย่างพอเพียง” “น้องภูมิ” หนุ่มน้อยวัย 14 ปี ส่งแชตขอของขวัญวันเด็กจากคุณครู ไม่ขอของขวัญใดๆเหมือนคนอื่น ขอเพื่อครอบครัวก็พอแล้ว คุณครูพาผู้สื่อข่าวตรวจสอบ พบอยู่กับปู่ย่าในบ้านทรุดโทรมไม่คุ้มฟ้าไม่คุ้มฝน จะพังลงมาตอนไหนก็ไม่มีใครรู้ น้องบอกมีน้อยใจทำไมครอบครัวเรายากจน อยากให้ครอบครัวมีข้าวกิน มีบ้านที่แข็งแรง ส่วนครูส่งค่าใช้จ่ายเดือนละ 500 วอนทุกช่วยศิษย์ให้มีชีวิตที่ดีขึ้น

วันเด็กแห่งชาติที่ผ่านมา พ่อแม่ผู้ปกครองหลายๆคนอาจจะนำลูกหลานไปเที่ยวและหรือทำกิจกรรมวันเด็กตามสถานที่ต่างๆ และเด็กๆมักจะได้ของขวัญมากมาย ตามที่อยากได้จากครอบครัวและคนรอบข้าง แต่แตกต่างจากหนุ่มน้อยรายนี้ ที่ไม่ไม่ได้อยากไปเที่ยวเล่นหรืออยากได้สิ่งของเหมือนคนเด็กคนอื่นๆ แต่กลับแชทไปหาคุณครูผู้สอน เพื่อขอเพียง “ให้ที่บ้านมีอาหารกินอย่างพอเพียง” ทำเอาคุณครูอดรนทนไม่ไหว ต้องมอบค่าใช้จ่ายเป็นรายเดือนให้พร้อมนำเรื่องราวเสนอสู่สังคมเพื่อเป็นอีกแรงที่จะผลีกดันชีวิตความเป็นอยู่ของลูกศิษย์ให้ดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ 

พร้อมพาผู้สื่อข่าวลงพื้นที่ไปดู ชีวิตความเป็นอยู่ของเด็กชายวรโชติ สังข์โชติ (น้องภูมิ) อายุ 14 ปี นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนพัชรกิติยาภา 2 ตำบลประชาสุขสันต์ อำเภอลานกระบือ จังหวัดกำแพงเพชร ยังบ้านไม่มีเลขที่ พื้นทีหมู่ที่ 1 บ้านหร่ายการ้อง ตำบลประชาสุขสันต์ อำเภอลานกระบือ จังหวัดกำแพงเพชร ซึ่งมีสภาพทรุดโทรมเป็นอย่างมาก ตัวบ้านโย้เอนจนแทบจะพังลงมา ฝาบ้านเป็นระแนงไม้ไผ่บ้าง สังกะสีบ้าง เศษผ้าใบ เศษผ้ายาง มาตีแปะไว้บ้าง หลังคามุงสังกะสีเก่าๆ พื้นบ้านถูกปูด้วยเศษไม้อัด เศษไม้ทั่วๆไป เรียกได้ว่าทั้งหลังไม่มีความคงทนถาวร หรือความปลอดภัยไดๆ พร้อมจะพังทะลายลงมาได้เสมอ ขณะที่ห้องน้ำที่อยู่นอกตัวบ้านก็มีสภาพทรุดโทรมไม่ต่างอะไรกับตัวบ้าน ภายในบ้านเราพบ เด็กชายวรโชติ หรือ น้องภูมิ กำลังต้มผัก ตักข้าวใส่จาน เพื่อรับประทานร่วมกันกับปู่และย่า บนสำรับกับข้าวก็มีเพียงกับข้าวบ้านๆธรรมดา 

นายครรชิต กอเฮง (ครูอ๊อด) อาจารย์ผู้ดูแล เล่าว่า น้องภูมิเป็นเด็กเรียนดี นิสัยดี ชอบช่วยเหลือกิจกรรมในโรงเรียน โดยในวันเด็กตนได้บอกกับบรรดานักเรียนไว้ว่าใครอยากได้ของขวัญอะไรให้บอกครูได้ จากนั้นตนก็มัวยุ่งอยู่กับการจัดกิจกรรมและงานในหน้าที่บ้าง จนกระทุ่งช่วงค่ำ ตนได้มาอ่านแชทก็ตกใจว่าทำไมน้องภูมิถึงได้ขออะไรทึ่ไม่เหมือนใครเลยจึงได้ เข้ามาเยี่ยมน้องที่บ้านจนพบว่าครอบครัวน้องนั้นยากลำบากจึงอยากจะช่วยแต่ลำพังตัวเองคงช่วยได้ไม่มากนักจึงอยากที่จะช่วยให้ได้มากกว่านี้อยากให้ลูกศิษย์มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น

ด้านเด็กชายวรโชติ สังข์โชติ (น้องภูมิ) เล่าว่า ครอบครัวของตนมีฐานะที่ยากลำบาก ทุกวันนี้แทบจะไม่มีข้าวกิน โชคดีที่พระจากวัดใกล้บ้านบิณฑบาตผ่านมา ก็จะแวะเอากับข้าวมาแบ่งปันให้ จึงมีกินพ้นไปแต่ละวัน ตนอยากให้ครอบครัวตนโดยเฉพาะปู่กับย่ามีอาหารการกินที่ดีกว่านี้ พอดีกับที่คุณครูให้ขอของขวัญวันเด็ก ตนจึงไม่อยากๆด้อะไรนอกจากอยากให้ที่บ้านมีอาหารทานอย่างพอเพียง จึงได้แชทบอกคุณครูไป ตนเองก็แอบมีความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจบ้าง ว่าทำไมเราถึงเกิดมาจนแบบนี้  

โดยในแต่ละวันตนจะช่วยปู่กับย่าหุงหาอาหารรับประทานก่อนไปโรงเรียน หากเป็นวันหยุดก็จะช่วยทำงานบ้าน ล้างจาน ซักผ้า มีเวลาก็จะไปนอนอ่านหนังสือเล่นบนเปลแถวบ้าน สิ่งที่คาดหวังที่สุดในวันนี้ค่อ “อยากให้ทุกอย่างดีขึ้น”กับครอบครัวตัวเอง