ช่วยหนุ่มใหญ่นอนช็อกริมน้ำ ปากพึมพำบอก “มีคนพาไป”

(17 เม.ย. 67) ช่วงเย็นวานนี้(16 เม.ย.) ที่ลำน้ำมาศ ต.บ้านราษฏร์ อ.เสิงสาง จ.นครราชสีมา เจ้าหน้าที่กู้ภัยฮุก 31 โคราช จุดอำเภอเสิงสาง ได้รับแจ้งจาก สภ.อ.เสิงสาง ว่า มีบุคคลสูญหายภายในลำน้ำมาศ เจ้าหน้าที่กู้ภัยจึงจัดชุดอุปกรณ์ค้นหาผู้สูญหายใต้น้ำ พร้อมเจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบที่เกิดเหตุ

ขณะที่ชาวบ้านช่วยกันเดินตามหา และกู้ภัยกำลังเตรียมอุปกรณ์ลงไปค้นหาในลำน้ำ ชาวบ้านได้สังเกตเห็นบางอย่างขยับอยู่ในพงหญ้าริมลำน้ำ จึงเดินเข้าไปดูพร้อมกู้ภัยฯ พบว่าเป็นนายสำรวย อายุ 45 ปี ชายที่ถูกแจ้งว่าสูญหายไปนั่นเอง โดยเขานอนหมดสติ ลำตัวครึ่งหนึ่งแช่อยู่ในน้ำ ตัวซีด ปากสั่น มีอาการเบลอ พูดจาไม่รู้เรื่อง

กู้ภัยฯ จึงรีบอุ้มขึ้นมาจากริมน้ำ ถอดเสื้อที่เปียกออก แล้วนำผ้ามาห่มให้ร่างกายอบอุ่นขึ้น พร้อมกับตรวจสอบปฐมพยาบาลเบื้องต้น แล้วรีบนำส่งโรงพยาบาลเสิงสาง เพื่อให้แพทย์ตรวจรักษา

จากการสอบถามนายหลอด อายุ 45 ปี เพื่อนของผู้สูญหาย บอกว่า ตนเองและเพื่อนอีก 3 คนรวมทั้งผู้สูญหาย ได้ออกมานั่งเล่นริมลำน้ำและปอกมะม่วงกินกัน เมื่อเวลาประมาณ 14.00 น. สักพักผู้สูญหายบอกว่า อากาศร้อน อยากลงไปนอนแช่น้ำ แล้วก็เดินลงไปแช่น้ำในคลองลำน้ำมาศ ส่วนเพื่อนคนอื่นก็แยกย้ายไป ส่วนตนก็ไปผูกเปลนอนใต้ต้นไผ่

จากนั้นตนจะชวนนายสำรวย ผู้สูญหาย กลับไปบ้าน แต่นายสำรวยที่ลงไปแช่น้ำคลายร้อน กลับหายเงียบไป จนรู้สึกผิดสังเกต เพราะแช่น้ำผ่านไปนานกว่า 10 นาทีแล้ว กลับเงียบผิดปกติ ไม่ขึ้นจากน้ำสักที จึงลองเดินไปเรียก แต่ก็มองไม่เห็นนายสำรวย และไม่มีเสียงตอบรับ เห็นแค่หมวกของนายสำรวยลอยอยู่บนผิวน้ำ

ตนพยายามตะโกนเรียก และเดินหาบริเวณรอบริมน้ำแต่ก็ไม่พบ จึงลองลงไปค้นหาในน้ำ แต่ก็ยังไม่พบ จึงตัดสินใจรีบไปบอกเพื่อนบ้าน และโทร.แจ้งตำรวจให้ประสานกู้ภัยฯ เข้ามาช่วยค้นหา เพราะเกรงว่านายสำรวยจะจมน้ำเสียชีวิต  ซึ่งชาวบ้านและกู้ภัยฯ ก็มาช่วยกันเดินค้นหาในบริเวณดังกล่าว นานกว่า 2 ชั่วโมง  จนกู้ภัยฯ เตรียมจะลงดำค้นหาใต้น้ำ แต่สุดท้ายก็มาพบนายสำรวย นอนแช่น้ำอยู่ในพงหญ้าดังกล่าว  

ด้านนายปิยะวัฒน์ อาสากู้ภัยฯ  ที่ไปพบนายสำรวย และคอยดูอาการตลอดทางที่นำส่ง รพ. เล่าว่าตอนที่พบตัวนายสำรวย อยู่ริมลำน้ำ ดูไม่มีสติ ตัวสั่นเทาเพราะหนาวเนื่องจากแช่น้ำเป็นเวลานาน พูดจาไม่รู้เรื่อง  เพ้อพึมพำบ่นตลอดตั้งแต่นำขึ้นจากน้ำไปตลอดทาง จนถึง รพ.  ว่า  “มีคนพาไปๆ” ซึ่งไม่รู้ว่านายสำรวย ได้พบกับใครหรือเจอเหตุการณ์อะไรจึงพึมพำออกมาอย่างนี้ตลอดทาง