สาวร้องทุกข์พยาบาลฉีดยาผิดพลาด ทำเนื้อตาย-แผลติดเชื้อ สูญรายได้หลักล้าน รพ.เพิกเฉย

(15 ก.ค.68) ผู้สื่อข่าวรายงานว่า น.ส.พิมพ์พจี (สงวนนามสกุล) อายุ 44 ปี ผู้เสียหาย ซึ่งประกอบธุรกิจด้านเอกสารแรงงานต่างด้าว พร้อมทนายความ เดินทางเข้าพบพนักงานสอบสวน บก.ปคบ. เพื่อปรึกษาข้อกฎหมาย ร้องทุกข์ดำเนินคดีกับโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง ในจังหวัดสระแก้ว หลังพยาบาลฉีดยาผิดพลาด ทำเนื้อตาย-แผลติดเชื้อ ขณะที่ทางโรงพยาบาลก็เพิกเฉย

น.ส.พิมพ์พจี เปิดเผยว่า ตนได้เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังในสระแก้ว โดยมีพยาบาลเข้ามาฉีดยา แต่ไม่สามารถหาเส้นได้ จึงตัดสินใจฉีดที่บริเวณหัวไหล่ ซึ่งตนได้ร้องบอกว่ารู้สึกเจ็บมากขณะฉีด แต่พยาบาลยังยืนยันจะฉีดต่อ หลังฉีดเสร็จ ปรากฏว่าผิวหนังบริเวณที่ฉีดเกิดอาการไหม้ ปวดแสบปวดร้อน ทางโรงพยาบาลให้เฝ้าดูอาการ

เมื่อกลับไปรักษาตัวที่บ้านและรอนัดตรวจแผล พบว่า มีอาการบวมที่ใบหน้าและลำตัว เปิดแผลออกจึงพบเป็นเนื้อตาย ทางโรงพยาบาล จึงให้แอดมิทและเข้ารับการผ่าตัด ในวันที่ 13 ก.พ.68 ซึ่งค่าใช้จ่ายส่วนนี้โรงพยาบาลกลับขอให้ใช้สิทธิ์ประกัน ทั้งที่เป็นผลจากการรักษาผิดพลาดของทางโรงพยาบาลเอง หลังผ่าตัดต้องนอนโรงพยาบาลเพื่อเฝ้าดูอาการและใช้วัสดุทดแทนเนื้อเยื่อ ซึ่งโรงพยาบาลเสนอให้เลาะเนื้อจากต้นขาของตน แต่ตนปฏิเสธเนื่องจากกังวลเรื่องแผลเพิ่มและความเจ็บปวด 

ต่อมาโรงพยาบาลได้วางบิลเป็นยอดเงินสูงถึง 613,593 บาท และขอให้เบิกจากประกัน 2 กรมธรรม์ ซึ่งภายหลังประกันได้อนุมัติบางส่วน ก่อนจะประกาศระงับความคุ้มครองทั้งสองฉบับ ส่งผลให้ผู้เสียหายไม่สามารถรักษาโรงพยาบาลใดได้อีก เนื่องจาก ไม่มีสิทธิ์เบิกประกัน ต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด

ช่วงเวลาดังกล่าว เป็นช่วงสำคัญในการเปิดขึ้นทะเบียนแรงงานต่างด้าว ซึ่งตามปกติจะมีรายได้จากลูกค้าไม่น้อยกว่า 1,500 รายต่อรอบปี แต่กลับต้องนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลเป็นเวลา 1 เดือน สูญเสียรายได้จำนวนหลายล้านบาท จนสุดท้ายต้องปิดบริษัทที่ทำมากว่า 3 ปี แม้ทางโรงพยาบาลจะยอมทำแผลฟรี แต่ค่าเดินทางไปรับการรักษาทุกวันในระยะทางไป-กลับถึง 120 กิโลเมตร ต้องออกค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด และไม่ได้รับการเยียวยาหรือสอบถามถึงความลำบากใดๆ

ผู้เสียหาย กล่าวด้วยว่า ภายหลังแผลที่รักษากลับไม่ติดตามวัตถุประสงค์ เกิดการติดเชื้อ มีกลิ่นเหม็น มีหนอง และเริ่มปวดแขน แต่เมื่อร้องขอให้ทางโรงพยาบาลตรวจอาการ กลับถูกเพิกเฉย บอกว่า “ไม่เป็นอะไร” และให้ไปพบแพทย์อีกแห่งที่อยู่นอกพื้นที่ โดยค่าใช้จ่ายทั้งหมดผู้เสียหายต้องรับผิดชอบเอง หลังเกิดเหตุ ทางโรงพยาบาลปฏิบัติต่อตนอย่างไม่เต็มใจรักษา แม้มีอาการแพ้อาหาร แน่นหน้าอก และอาเจียนก็ไม่ได้รับการดูแล จนต้องเดินทางกว่า 100 กิโลเมตร ไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลเอกชนอีกแห่งด้วยเงินส่วนตัว 

อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ทั้งหมด ทำให้ผู้เสียหายรู้สึกว่าไม่ได้รับความยุติธรรม ไม่เพียงแต่เสียโอกาสทางธุรกิจ สูญเสียและขาดรายได้ รวมทั้งเสียเวลา แต่ยังได้รับผลกระทบด้านจิตใจและสุขภาพอย่างต่อเนื่องด้วย - ข่าวเวิร์คพอยท์รายงาน