ทิ้งจดหมายขอโทษครอบครัว-วอนกู้ภัยช่วยนำศพกลับบ้าน ก่อนจบชีวิตตัวเอง

หนุ่มป่วยซึมเศร้า เขียนจดหมายขอโทษครอบครัว-วอนกู้ภัยช่วยนำศพกลับบ้าน ก่อนใช้เชือกจบชีวิตตัวเอง
ที่ จ.ชุมพร เมื่อเวลา 20.00 น. คืนที่ผ่านมา (27 ก.ค.67) พ.ต.ต.ทวีศักดิ์ รักสกุล สว.สอบสวน สภ.พะโต๊ะ ได้รับแจ้งเหตุ คนผูกคอเสียชีวิต ภายในบ้านหลังหนึ่ง ในพื้นที่หมู่ 6 ต.ปากทรง อ.พะโต๊ะ จึงรายงานให้ผู้บังคับบัญชา ก่อนรุดไปตรวจสอบ พร้อมกำลังตำรวจชุดสืบสวน สภ.พะโต๊ะ , แพทย์ รพ.พะโต๊ะ และเจ้าหน้าที่ชุดอาสากู้ชีพ รพ.พะโต๊ะ
ที่เกิดเหตุ เป็นบ้านปูนชั้นเดียว ปลูกอยู่ริมถนน เส้นทางจุดชมวิวเขานมสาว ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวติดอันดับหนึ่งของจังหวัด ห่างจากถนนสายพะโต๊ะ-ราชกรูด กว่า 2 กม. พบนายสุชาติ (สงวนนามสกุล) เจ้าของบ้าน พร้อมชาวบ้าน กว่า 20 คน ยืนอออยู่บริเวณหน้าประตูหน้าบ้านหลังเกิดเหตุ
ภายในบ้าน ถัดจากห้องโถง เป็นทางเดินเล็กๆ เพื่อเดินเข้าไปห้องหลังบ้าน ซึ่งจะเป็นห้องครัวและห้องน้ำ เจ้าหน้าที่พบร่างนายทวี (สงวนนามสกุล) อายุ 37 ปี ชาว ต.พ่วงพรมคร อ.เคียนซา จ.สุราษฎร์ธานี สวมเสื้อยืดแขนสั้นสีขาว กางเกงผ้าร่มขาสั้นสีน้ำเงิน อยู่ในสภาพใช้เชือกไนล่อน ขนาดเท่านิ้วก้อย ผูกคอโยงกับไม้ขื่อหลังคา ขาพับเล็กน้อย เท้าติดพื้น ลิ้นจุกปาก ไม่พบร่องรอยการต่อสู้ จึงได้นำร่างลงมาตรวจสอบไม่พบร่องรอยการถูกทำร้าย

ตรวจสอบภายในกางเกงที่สวมใส่ด้านซ้าย พบกระดาษขนาด A4 ถูกพับขนาด ¼ จำนวน 3 ฉบับ แต่ละฉบับเขียนด้วยปากกาหมึกสีน้ำเงิน ระบุถึง ครอบครัวผม , M คนขอนแก่น และพี่ช้าง กทม. เจ้าหน้าที่จึงนำมาคลี่เปิดอ่าน โดยฉบับที่เขียนถึงครอบครัว พร้อมลงชื่อที่มุมกระดาษด้านล่าง ระบุข้อความ
"กราบขอโทษแม่ที่สุด ผมมันไม่ดีเห็นแก่ตัว แต่แม่รู้มั้ย ถึงผมจะเป็นคนเลวในสายตาทุกคน แต่ผมก็รักแม่มาก คิดถึงทุกวัน อยากกลับไปอยู่บ้านทุกวัน แต่ไม่รู้ทำไมเรื่องแค่นี้ที่ต้องทำ กลับทำไม่ได้เสียเลย ผมรู้ว่าผมทำสิ่งไม่ดีไว้กับครอบครัวเยอะมาก จนน้องของผมไม่เอาผมเลย ผมไม่เคยโกรธ ผมก็ยังคิดถึงทุกวันที่มีน้องสาวเก่งที่สุดคนหนึ่ง ถึงไม่ได้คุยกันเลย อยากบอกว่าพี่ของโทษนะXX ที่กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว XX บ่าวยังรักยังห่วงXXมากที่สุดรู้มั้ย ฝากน้องทั้งสอง ดูแลแม่ด้วยน่ะ อย่าโกรธอย่าเคืองพี่ชาย xั่วๆ คนนี้เลยน่ะ"
ส่วนอีก 2 ฉบับ เป็นลายมือเดียวกัน ได้เขียนถึงคนที่ชื่อ (พี่)ช้าง เนื้อหาเป็นการขอโทษและฝากฝังแม่กับน้องสาว อีกฉบับได้เขียนถึงเพื่อนรุ่นน้อง ชื่อ เอ็ม คาดเป็นคนอีสาน เพราะในเนื้อหาได้เขียนเรียกบักหำน้อย เป็นการกระเซ้าเย้าแหย่
นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่ ยังพบกระดาษอีก 1 แผ่น อยู่ในกระเป๋ากางเกงด้านขวา ข้อความเขียนถึงเจ้าหน้าที่กู้ชีพว่า
"พาผมกลับบ้านด้วยนะครับ" พร้อมระบุชื่อและที่อยู่ ในจดหมายยังเขียนระบายว่า โทรศัพท์ กระเป๋าเงินและกระเป๋าเสื้อผ้า หายที่กรุงเทพฯ อีกทั้งยังเขียนขอบคุณเจ้าของบ้าน ที่ได้ช่วยเหลือให้มาอยู่ด้วยที่ จ.ชุมพร ก่อนจะต่อท้ายด้วยว่า "ผมคิดถึงแม่และน้องทั้งสอง"

เจ้าหน้าที่ จึงได้เก็บจดหมายทั้งหมดไว้เป็นหลักฐาน ก่อนจะสอบถาม นายสุชาติ เจ้าของบ้าน ให้ข้อมมูลว่า ก่อหน้าที่จะเกิดเหตุ ตนได้ไปทำธุระที่กรุงเทพฯ และได้ไปเจอกับนายทวี อยู่ในสภาพเหม่อลอย สอบถามจนได้ใจความว่า ถูกขโมยทรัพย์สินไปจนหมดตัว และกำลังจะกลับบ้านที่ จ.สุราษฎร์ธานี ตนเห็นว่า เป็นคนใต้และตกทุกข์ได้ยาก จึงชวนให้กลับมาด้วยกัน และให้พักอาศัยอยู่ที่บ้านเกิดเหตุไปก่อน เตรียมจะไปส่งบ้านหลังตนจัดการธุรเสร็จ
นายสุชาติ ระบุด้วยว่า นายทวีอยู่ในสภาพคล้ายคนซึมเศร้า เหม่อลอย จำอะไรไม่ได้มาก ตนจึงได้พยายามช่วยรื้อฟื้นความจำ จนหลายวันเข้าก็เริ่มพูดคุย สนทนาสื่อสารดีขึ้น จำอะไรได้หลายๆอย่าง โดยเฉพาะชื่อ อายุ ที่อยู่ ซึ่งตนให้เขียนไว้ และบอกว่าจะพาไปส่งตามที่ แต่ยังไม่ทันที่จะไปส่ง หลังจากที่กลับมาจากนำมังคุดไปส่งขายในตลาด ก็พบนายทวีผูกคอเสียชีวิตไปแล้ว
เจ้าหน้าที่ได้นำร่างไปจัดเก็บไว้ที่ รพ.พะโต๊ะ ก่อนจะติดต่อทางญาติมารับศพ และสอบรายละเอียด หากติดใจเรื่องใด รวมถึงสาเหตุการเสียชีวิต ก็จะได้ดำเนินการตามที่ญาติต้องการ และตามขั้นตอนกฎหมายต่อไป




